Ο ΠΕΡΙΠΤΕΡΑΣ
Στο χωριό μου (500 μόνιμοι κάτοικοι) είχαμε ένα και μοναδικό περίπτερο στην πλατεία. Ο κυρ Γιώργος ο περιπτεράς είχε πάντα λογικές τιμές και κέρδιζε ένα αξιοπρεπές, για τα μέτρα του χωριού, μηνιάτικο.
Πέρυσι επέστρεψε από την Αμερική ένας άλλος χωριανός μας, ο Mr. Gus. Από την πρώτη στιγμή μας εξήγησε με απλά λόγια πόσο καλό πράγμα είναι ο ανταγωνισμός, αφού και την ποιότητα βελτιώνει και τις τιμές μειώνει. Έτσι δεν δυσκολεύτηκε καθόλου να πάρει από τον δήμαρχο την άδεια να ανοίξει ένα δεύτερο περίπτερο στην πλατεία του χωριού.
Επειδή οι χωριανοί μου συμπεριφέρονται όπως η «τέλεια αγορά» των οικονομολόγων, τον πρώτο μήνα πήγαν ακριβώς οι μισοί στο παλιό περίπτερο και οι άλλοι μισοί στο νέο. Στο τέλος λοιπόν του μήνα, ο μεν κυρ Γιώργος είχε κάνει τον μισό τζίρο απ’ ότι συνήθως και άρα δεν πήγε αρκετά λεφτά σπίτι του, οδ Mr. Gus είχε μπει και μέσα διότι έπρεπε να πληρώσει και τα συνεργεία που του έχτισαν το περίπτερο. Αμέσως και οι δύο κατάλαβαν ότι έπρεπε να κερδίσουν όσο περισσότερη πελατεία μπορούσαν και έτσι μείωσαν τις τιμές. Μάλιστα, κάθε φορά που ο κυρ Γιώργος κατέβαζε τιμές ο Mr. Gusκατέβαζε το ίδιο ή και λίγο περισσότερο. Στο τέλος του δεύτερου μήνα, τα δύο περίπτερα είχαν κάνει τον μισό τζίρο απ’ ότι τον πρώτο και είχαν μπει και τα δύο μέσα. Βέβαια, το χωρίο απήλαυσε τα πρωτοφανώς φτηνά τσιγάρα και τις εφημερίδες, αρά πέρα από μερικούς πιτσιρικάδες που τάραξαν τις φτηνές σοκολάτες, κανένας μας δεν κατανάλωσε περισσότερο επειδή τα τσιγάρα ή οι εφημερίδες ήταν φθηνότερες.
Στην τέλεια από πλευράς οικονομικής αντίληψης κοινωνία του χωριού μας, οι δύο περιπτεράδες κατάλαβαν αμέσως ότι αυτό δεν ήταν η λύση. Έτσι επανέφεραν τις τιμές τους στα αρχικά επίπεδα και απλά φυτοζωούσαν. Δύο μήνες αργότερα, συμφώνησαν να ανεβάσουν τις τιμές τους κατά 30%, ώστε τουλάχιστον να βγάζουν και οι δύο ένα αξιοπρεπές μεροκάματο.
Σήμερα λοιπόν η πλατεία έχει δύο περίπτερα. Ο κυρ Γιώργος βγάζει όσα έβγαζε και πριν, πουλώντας λιγότερα τσιγάρα και εφημερίδες σε ακριβότερες τιμές. Ο Mr. Gus βγάζει και αυτός ένα αξιοπρεπές μεροκάματο. Εμείς απλά πληρώνουμε 30% ακριβότερα ότι αγοράζουμε, δηλαδή εν τέλει πληρώνουμε από την τσέπη μας το αξιοπρεπές μεροκάματο του Mr. Gus.
Αυτά τα ολίγα για τα αγαθά του ανταγωνισμού.
Όποιος κατάλαβε δεν χρειάζεται να του το εξηγήσω. Όποιος δεν κατάλαβε επίσης δεν χρειάζεται να του το εξηγήσω.